شرح پریشانی

انسان جایز الخطاست!

m-miri — Wed, 06 Jan 2010 07:40:03 GMT

نه، روبروی تو بازنده اند حالا هم

قمار باز ترین مرد های دنیا هم

زمین زدم ورقی را شروع شد بازی

ولی به عشق فقط روبرو شدن با هم

اگر چه می دانستی اگرچه می دیدم

در این مقابله جز باختن نمی خواهم

هجوم قهقهه ات در تبسمم می ریخت

هجوم زلزله ات در غرور گهگاهم

نمی برید چرا حکم من شروع تو را

نمی گرفت چرا بیبیِ تورا شاهم

سیاه و سرخ گره خورده بود پیدا بود

جنون دست تو در تک تک ورق ها هم

به دست داشتی آنقدر دل که می لرزید

دل سیاه ترین برگه های بالا هم

مرا به باخت کشیدی ولی نیفتادم

به این امید که روز خداست فردا هم

شروع می شود این بازی تمام شده

اگر چه رو بکنی برگ آخرت را هم

لیلا

m-miri — Sat, 05 Dec 2009 18:30:18 GMT

او قول داده بود که لیلا نمی رود/// مال من است و بی من از اینجا نمی رود

او قول داده بود که آدم و حواش می شویم/// سوگند خورده بود که فرداش می شویم

او قول داده بود که موسی رفیق ماست///عیسی شهود پاکی ی دامان ما دوتاست

ایوب را به خاطر ما آفریده است/// کشتی نوح را طرف ما کشیده است

ترسی نداشتیم که از بت پرست ها/// مردی تبر به دست فرستاد پیش ما

او قول داده بود فقط عاشق منی/// علم منی ، شعور منی ، منطق منی

آخر خداست هر چه بخواهد ، چه خوب ، بد/// بی اذن او رود به دریا نمی رود

اما عجیب رود به دریا رسید و رفت/// بر صورت زمخت زمین خط کشید و رفت

فردا رسیده است تو رفتی بدون من/// حالا تویی که تشنه ترینی به خون من

فردا رسید ، آدم و حوا تمام شد///(( لیلا دوباره قسمت ابن السلام شد ))

(( لیلا دوباره قسمت ابن السلام شد))///((دیگر تمام شد گل نازم ، تمام شد ))

موسی عصاش را سر ماها شکست و رفت//// با هر دو دست زد سرمان را شکست و رفت

ایوب بر خلاف همیشه عجول شد/// آتش کشید در من و باران نزول شد

قوم یهود بود ، سراسر شلوغ بود/// عیسی زبان گشود که : لیلا دروغ بود

مرد تبر به دست مرا ترک می کند /// تنها بت بزرگ مرا درک می کند .

موسی عصای معجزه اش را غلاف کرد/// دیشب خدا به ضعف خودش اعتراف کرد!

دیگر خودم به جای خدا عاشق توام/// از این به بعد مثل خدا عاشق تو ام

: اقراء به نام هر چه نمیدانی از ازل/// لیلای من نگو که پشیمانی از غزل

اقراء به نام لیلی و مجنون که قرنهاست -/// تمثیل های واقعی اشتیاق ماست

لیلا ! تو اولین زن مبعوث عالمی//// چشم حسود کور تو ناموس عالمی

از ابر ها بخواه که باران بیاورند/// حالا بلند شو ، همه ایمان بیاورند

از سرزمین ابرهه تا فیل می وزد/// از روشنای چشم تو انجیل می وزد

حالا حجاز دامنه ی روسری توست/// این سرزمین بچگی و مادری توست

با پیروان واقعیت خالصانه باش///// تبلیغ عشق کن و عزلی عاشقانه باش

بیت المقدس تو همیت چشمهای توست/// عشق آفریدگار تو است و خدای توست

دور خودت بچرخ و خودت راطواف کن/// دور لبان صورتی ات اعتکاف کن

لبیک لا شریک لبت جز من و خودت/// لبیک لا شریک لبت جز من و خودت

لبیک لا شریک لبت جز من و خودت/// لبیک لا ..............................

ح.پارسا

به بهانهء تولدم

m-miri — Tue, 27 Oct 2009 20:35:18 GMT

اِنّا لله و اِنّا اليه راجِعون

بدین وسیله میلاد این جانب را به خود و جامعهء بشری تبریک و تسلیت عرض می نماییم.

m-miri — Sat, 17 Oct 2009 18:50:18 GMT

ترک آسایش اگر لذت ندارد پس چرا

گل به این نازک تنی از خار بستر می کند؟

بی عنوان 2

m-miri — Mon, 14 Sep 2009 08:30:18 GMT

دیشب میان خاطره ها پا گذاشتم

شعر تورا به اسم خودم جا گذاشتم

شاید شبی بیایی و اصلاحشان کنی!

در را برای آمدنت وا گذاشتم...

بی عنوان1

m-miri — Thu, 10 Sep 2009 18:43:18 GMT

ساقی اگر باده از آن خم دهد

خرقهء صوفی ببرد می فروش

مطرب اگر پرده از این ره زند

باز نیایند حریفان به هوش

ش.ن.و

پرواز،

m-miri — Tue, 19 May 2009 07:30:18 GMT

رهایی از چسبندگی چندشناک واژه ها‌‌

نه تعلیق

نه سکون

نه سقوط

آزادی از تناسخ مرموز الفاظ

باید من را قربانی کنی تا فراق بگذرد

تا کی اسیر کلمه بمانیم؟

ما در غمار واژه ها هم بازنده بودیم یاغی!

باید خاموش شود این گفتگو تا پروازش را بتوان به تماشا برخواست..

آری درختان ایستاده می میرند..

امشب بخند!

m-miri — Sat, 16 May 2009 23:43:18 GMT

امشب بخند، خندهء تو ديدني ترين

يا نه، شبيه حادثه اي گفتني ترين

امشب بخند حادثه اي بارور شود

سنگيني سكوت تو از مرگ برترين

باور نمي كني كه تو، من، تو نمي شوم

يا من به پيش چشم تو اينبار بهترين

امشب بخند ثانيه هاي كبود و زرد

و... من شبيه عيسي و تو شام آخرين

اينجا غزل غزل كه تو چشمت به خواب داد

يك دسته گل به عادت سابق به آب داد

امشب برقص آيينه اي دربدر شود

شايد كسي به هيبت شيطان پدر شود

قدري بخند طاقت شيون نمانده است

حتا رمق براي نمردن نمانده است

امشب تمام حادثه طاعون گرفته است

اين چشم تو كه رنگ شبيخون گرفته است

قدري برقص دور تسلسل بنا كني

حتا نشد شبي كه به قولت وفا كني

يك دست جام باده و يك دست دست او

رقصي چنين ميانه ميدان آخرين

«رقصي چنين ميانه ميدانم آرزوست»

رقصي شبيه خلقت آدم صد آفرين

به همشاگردی هایم..

m-miri — Thu, 16 Apr 2009 07:58:18 GMT

من که رفتم بنویسید دمش گرم نبود / بنویسید صدا بود ولی نرم نبود

بنویسید که باران به خیابان برخورد / بنویسید که مردی به زمستان برخورد

خانه در خاک و خدا داشت ، تماشایی بود / بنویسید دو خط مانده به تنهایی بود

بنویسید زبان داشت ولی لال نشد / بنویسید که پوسید ولی کال نشد

پُرِ طوفان غزل بود ولی سیل نداشت / بنویسید که دل داشت ولی میل نداشت

وقتی قلم به دست میگیرد بر میگردد به همان کودک خجالتی که سر کلاس میخواست حرف بزند. اول چندبار حرفش را مزه مزه میکرد..جملات را پس و پیش میکرد به دنبال ترکیبی بود که کمترین مخالفت را در پی داشته باشد. وقتی که جملهء مناسبش را می یافت تازه اول مصیبت بود! دست و پایش می لرزید و دهانش خشک می شد و قلبش به تندی میزد. گاهی حتی جلوی چشمش سیاهی میرفت تا اینکه بی خیال حرف زدن می شد..

حال او مانده و یک عمر حرف نزده که یا تاریخ مصرفشان گذشته یا به فراموشی سپرده شده اند!

امسال نو هم مبارک!

m-miri — Tue, 17 Mar 2009 16:19:18 GMT

این شعر ابر شد که ببارد برای تو

هرچند حرف تازه ندارد برای تو

اینجا گلوی جمله ء ما را دریده اند

تا حرف حرف جان بسپارد برای تو

خون حروف ، دامن این شعر را گرفت

تا شاعر تو کم نگذارد برای تو

یعنی نوشته ات بکند ای سکوت دور !

یعنی که بیت بیت بباری بر این سطور!

امسال سال قحط بهار و پرنده است

امسال هم برای شما قحط خنده است

اقوام ما قبیله ء موسی در آمدند

یاران ما به شکل یهودا در آمدند

ما هرچه کاشتیم علف های هرز شد

هرچه نداشتیم علفهای هرز شد

گوش شنیدن دل ِ مارا بریده اند

حتی زبان گفتن ما را بریده اند

خون من و تو را به پشیزی نمی خرند

یوسف مشو تو را به کنیزی نمی برند

دور جوانی من و تو دور باطل است

داروغه در تدارک دزدیدن دل است

ما لال نیستیم زبان باز میکنیم

چون زخمهای کهنه دهان باز می کنیم

تاریخمان دهان دروغ مورخان

گم مانده در خطوط شلوغ مورخان

ما خمره های می به بخارا نبرده ایم

ما فقر را به خانه ء سارا نبرده ایم

بینی بگیر بوی گُل ما تقلّبی است

باور کنید هر لغت اینجا تقلبی است

اصلا زبان مادری ام فرق کرده است

مجنون دروغ قصّه ء لیلا تقلّبی است

موضوع چندساله ء انشاء ما چه بود؟

انجیل چهارگانه ء عیسی تقلبی است

این اشک نیست آتش در خون شناور است

باران و رودخانه و دریا تقلبی است

چیزی شبیه نان بیات است قرص ماه

ماه شما به طالع شبها تقلبی است

این دل پیمبری است که عاشق نمی شود

زرتشت را بگو که اوستا تقلبی است

امسال سال قحط بهار و پرنده است

امسال هم برای شما قحط خنده است